Kulturalnie

No cóż… od czego by tu zacząć. Może od tego, że staram się szanować czas – zarówno swój, jak i innych ludzi. Skoro więc poświęcam go na przeczytanie książki, piszę o niej dokładnie to, co myślę, a nie to, co wypada napisać. Nieważne na ilu listach bestsellerów znalazła się dana publikacja,  jak znakomite zebrała recenzje i jak świetne są inne książki tego autora – jestem szczera do bólu. Także tego… no… Panie Brejdygant tak się bawić nie będziemy.

Continue reading „„paradoks” – igor brejdygant”

Myśli nieuporządkowane

Pamiętacie szkolne zeszyty? Kto bazgrał po marginesach, ręka w górę! Ja, ku utrapieniu nauczycieli, skrupulatnie zapełniałam przestrzeń wzdłuż brzegu kartki różnego rodzaju rysunkami, cytatami, zapisami śmiesznych powiedzonek moich kolegów z klasy. Co ciekawe, do dziś mi nie przeszło. To, co na marginesie, zawsze interesowało mnie bardziej niż to, co jest w centrum – dobrze widoczne, odpowiednio wyeksponowane, ładnie podane. To na marginesie życia dzieją się rzeczy przejmujące, wstydliwe, piękne, radosne, straszne i bolesne. To gdzieś w cieniu, w rogu, kącie i półmroku dzieją się rzeczy najważniejsze.  To o nich  chcę Wam opowiedzieć…

Continue reading „#namarginesie 1 – pasja”

Kulturalnie

Wojciecha Chmielarza poznałam podczas spotkania autorskiego w Książnicy Podlaskiej im. Łukasza Górnickiego w Białymstoku. Chyba nigdy żaden autor nie zrobił na mnie takiego wrażenia: kulturalny, uśmiechnięty, otwarty, traktujący Czytelnika z szacunkiem, a jednocześnie mający odwagę mówić co myśli. Zafascynował mnie swoją opowieścią o pisaniu, dlatego czym prędzej zakupiłam „Podpalacza” – pierwszą część cyklu z komisarzem Jakubem Mortką w roli głównej i… aż wstyd się przyznać, ale dziesięć miesięcy zajęło mi znalezienie czasu na „przyjrzenie się” tej książce. Okazało się, że to najlepszy kryminał, jaki czytałam na przestrzeni ostatnich lat.

Continue reading „„podpalacz” – wojciech chmielarz”

Zdrowa codzienność

Stres – wszechobecny cichy zabójca, przyczyna wielu chorób. Jak się przed nim bronić? Nie ma jednej recepty, każdy z nas jest inny i każdy w oparciu o własne doświadczenia opracowuje swoje metody. Dziś dzielę moimi sposobami – mam nadzieję, że przynajmniej część z nich sprawdzi się i w Waszym przypadku.

Continue reading „pokonać stres – moich 7 sposobów”

Kulturalnie

To siódmy tom sagi kryminalnej o policjantach z Lipowa – cyklu, do którego regularnie wracam. Tych książek się nie czyta, je się po prostu wchłania. Mało znam lepszych sposobów na weekendowe oderwanie się od codziennych obowiązków niż zanurzenie się w lekturze powieści Katarzyny Puzyńskiej. Nie zawiodłam się i tym razem.

Continue reading „„dom czwarty” – katarzyna puzyńska”

Kulturalnie

Choć jej przodkiem był hrabia Henryk von Brühl – pierwszy minister króla Augusta III Sasa, ona sama zrezygnowała z przynależności do arystokratycznego świata dla… miłości. Wbrew tradycji i oczekiwaniom rodziny, poślubiła człowieka spoza swojego środowiska, innego wyznania, a do tego artystę. Dziennikarka i pisarka Christine von Brühl na bazie prawdziwych epizodów stworzyła powieść – historię miłości dwojga młodych ludzi, do złudzenia przypominającą jej własne losy, okraszoną licznymi opisami i anegdotami, dotyczącymi sposobu życia arystokracji i sytuacji w Niemczech przed zburzeniem muru berlińskiego.

Continue reading „„jak przestałam być arystokratką” – christine von brühl”

Myśli nieuporządkowane

Znacie to uczucie, gdy wkładacie ogrom pracy i serca w jakiś projekt, a na etapie jego realizacji popełniacie błąd? „Ukochane dziecko”, nad którym pracowaliście nie jest takie, jakie miało być, słyszycie kolejne głosy krytyki, a w głowie macie jedną myśl: „Po co mi to było?”. Cóż… są dwa wyjścia: załamać ręce i porzucić swoje plany/marzenia albo wyciągnąć wnioski, zakasać rękawy i wziąć się do pracy. Bo, jak powiedział bodajże Napoleon Bonaparte: „Tylko ten nie popełnia błędów, kto nic nie robi”.

Continue reading „nie popełnia błędów ten, kto nic nie robi”