Kulturalnie

Od zawsze miałam słabość do… mundurów. Jako czternastolatka nosiłam ten harcerski i wodziłam maślanym wzrokiem za członkami pewnej białostockiej drużyny survivalowej 😉 . Później chciałam zostać żołnierzem zawodowym (tak wiem, brzmi to abstrakcyjnie), na studniówkę poszłam z pilotem wojskowym i byłam dumną siostrą, gdy brat włożył mundur straży granicznej. Jedyną formacją, która nigdy mnie „nie kręciła” była policja. Aż w końcu pojawił się on – Tomczyk. Komisarz Sławek Tomczyk. Utonęłam w kryminałach, a życie wkrótce pokazało, że „nie taki gliniarz straszny, jak go malują”.

Continue reading „„zastrzyk śmierci” – małgorzata rogala”

Kulturalnie

Ku mojej rozpaczy, znów trafiłam w środek serii. Nie znoszę tego. Lubię obserwować, jak rozwijają się główni bohaterowie, jak dojrzewają wraz z każdą kolejną opowieścią, jak zmieniają się ich relacje z innymi ludźmi. Gdy zaczynam lekturę nie od pierwszej, ale kolejnej części cyklu, czuję jakbym przegapiła coś istotnego. Zazwyczaj kończy się tak samo – sięgam do początku serii.

Continue reading „„ważka” – małgorzata rogala”