tyle jej w tobie…

Czasami zastanawiam się ile Jej jest w Tobie. Czy Twoje dłonie pamiętają jeszcze Jej kształt, język – smak, nos – zapach, uszy – dźwięk śmiechu, oczy – rysy twarzy… Zastanawiam się czy poza bólem zostawiła jakieś inne, ciepłe wspomnienia…

Mówisz o niej chłodno albo nie mówisz wcale, w milczeniu obserwujesz Jej kolejne ruchy – dokładne, precyzyjne, dopracowane. Już dawno przestałam próbować dociec – przypadek to czy wyrachowanie?

Mierzi mnie Twoja pozorna obojętność, Twój brak reakcji, Twoja niemoc. Czuję jak żółć skrada się przełykiem, gdy widzę Twe nieme przyzwolenie na bycie marionetką.

I zastanawiam się czym jestem? Schronieniem? Ucieczką? Wyjściem awaryjnym?

Zastanawiam się ile Jej jest w Tobie…

I dlaczego, gdy na Ciebie patrzę, widzę Wasze spojrzenia z tamtego zdjęcia…

Photo by Dmitry Schemelev on Unsplash

Join the discussion

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *