„Dziedziczka łez” Katarzyny Drogiej to drugi tom sagi drozdowskiej – historii, inspirowanej losami rodziny Lutosławskich. Znani z części pierwszej pt. „Dama do towarzystwa”, bohaterowie powracają, by na naszych oczach ustąpić miejsca kolejnemu pokoleniu.
Tag: kobieta
Outfit 23: Pożegnanie lata
Ach, cóż to było za lato! Intensywne, niecierpliwe. Czas, gdy nadzieja mieszała się z lękiem, a wątpliwości z pewnością. Tygodnie wyczerpującego chaosu, który finalnie ustąpił akceptacji.
Przeczytałam, to się wypowiem: „Niełatwo mnie zabić. Opowieść o Joannie Chmielewskiej” Katarzyna Droga (wideo)
Była mistrzynią komedii kryminalnej, polską królową tego gatunku. Jej powieści czytały miliony Polaków. Kochała bursztyny i hazard. Choć wróżbiarka przepowiedziała jej krótki żywot, okazało się, że nie tak łatwo ja zabić. Oto opowieść o niezwykłym życiu Joanny Chmielewskiej.
Przeczytałam, to się wypowiem: „Dama do towarzystwa” Katarzyna Droga
Ta historia narodziła się z przypadku, choć w przypadki od dawna już nie wierzę. A jednak… ponoć przypadkiem Katarzyna Droga trafiła na pamiętniki Wacławy Lignowskiej – kobiety, która ponad 120 lat temu przybyła do dworu w Drozdowie, by objąć posadę damy do towarzystwa dziedziczki – Pauliny Lutosławskiej. Zapiski z przełomu XIX i XX w. zainspirowały pisarkę do stworzenia dwutomowej sagi rodzinnej. Oto tom pierwszy – „Dama do towarzystwa”.
Outfit 22: Nic na zawsze
Jakże często zapominamy, że nic nie jest nam dane na zawsze. Wszystko mija. Każda chwila jest niepowtarzalna. Tymczasem naiwnie przywiązujemy się do: sposobu życia, obecności innych osób, pracy, miejsca zamieszkania, przedmiotów którymi się otaczamy.
Outfit 21: Usłyszeć siebie w ciszy
Kiedy ostatnio „słyszeliście” ciszę? Nie w znaczeniu wyłączonego radia i braku rozmów, ale tę „prawdziwą” – przejmującą, głęboką, „otulającą” i odcinającą człowieka od wszystkiego, co go otacza? Brak znajomych dźwięków w otoczeniu wywołuje lęk. Istnieje też niebezpieczeństwo, że usłyszymy wówczas… siebie.
Outfit 20: Pomiędzy
Lubię moje cyfrowe aktywności – nagrywanie filmów o książkach i rozsądnym podejściu do mody, dzielenie się obserwacjami i refleksjami na blogu. Przez lata dawało mi to ogromną radość i satysfakcję, i może właśnie dlatego uczucie zmęczenia, jakie zaczęło towarzyszyć tej działalności kilka miesięcy temu, było dla mnie zaskoczeniem. Przekonana, że znalazłam swój pomysł na życie, nie brałam pod uwagę rezygnacji z internetowej działalności. A co, jeśli życie ma dla mnie inny plan…?
Przeczytałam, to się wypowiem: „Mokosz. Bogini mokrej ziemi” Anna Sokalska (wideo)
To moje pierwsze „spotkanie” z prozą Anny Sokalskiej – skusiła mnie piękna okładka, opis wskazujący na kryminalną zagadkę oraz tytuł „Mokosz. Bogini mokrej ziemi”, sugerujący obecność w treści książki motywów słowiańskich, o których wiem niewiele, a chętnie dowiedziałabym się więcej. Czy dałam się porwać tej opowieści?
Outfit 18: Całkiem radosny listopad
Nie nacieszyłam się złotą, polską jesienią, choć dane mi było podziwiać ją zarówno na Podlasiu, jak i na Roztoczu. Nie nasyciłam oczu intensywnymi barwami, nie ogrzałam się w październikowym i listopadowym słońcu, ale… tegoroczna jesień, choć przyniosła już szare, mgliste poranki, nie odebrała mi radości.
Przeczytałam, to się wypowiem: „Matki i córki” Ałbena Grabowska (wideo)
„Przydarzyło mi się” na przestrzeni ostatnich miesięcy sporo książek o kobietach. Sporo historii, w których mężczyźni – choć byli wielkimi nieobecnymi – w realny sposób wpływali na losy tych, które spotkali na swojej drodze. Oto jedna z tych opowieści – „Matki i córki” Ałbeny Grabowskiej.