Na fali zachwytu Zieloną Górą i jej winiarską historią, sięgnęłam po „Wzgórze Piastów” Krzysztofa Koziołka – bo właśnie w Grünbergu autor osadził akcję drugiego tomu swojej serii „Furia”. W pakiecie jest też: kryminalna zagadka, wyjątkowa kobieta i oddech, zbliżającej się wojny…
„Wzgórze Piastów” Krzysztofa Koziołka to kryminał retro, akcja dzieje się w kwietniu 1939 r. Główna bohaterka – hrabina Franziska von Häften przeprowadza się wraz z mężem Aleksandrem do Grünbergu – bo tak się wówczas nazywała Zielona Góra. Przyczyną przeprowadzki jest praca Aleksandra – mężczyzna jest inżynierem, zatrudnionym przy budowie niemieckich umocnień nad Odrą. Nie ma już wątpliwości, że III Rzesza przygotowuje się do wojny, a Franziska – współpracująca z polskim wywiadem, szpieguje męża i donosi Polakom o postępach w budowie.
Pewnego dnia, na stoku narciarskim Franziska, jej mąż i przyjaciele poznają Charlotte Stempel – żonę, pracującego z Aleksandrem, inżyniera Waltera Stempla. Kobieta szybko daje Franzisce do zrozumienia, że już się poznały, a hrabina słusznie odczytuje to jako zakamuflowaną groźbę – Charlotte wie, że Franziska ma kochanka.
Wkrótce von Häftenowie dostają zaproszenie na przyjęcie, wydawane przez małżeństwo Stemplów. Podczas imprezy, Charlotte schodzi do piwnicy na wino i ginie przygnieciona ciężką beczką. Do akcji wkracza dociekliwy asystent kryminalny Julius Knote, a Franziska trafia na listę podejrzanych. Tyle, jeśli chodzi o fabułę.
Sięgając po drugi tom serii „Furia” spodziewałam się kontynuacji starcia hrabiny Franziski von Häften z funkcjonariuszem niemieckiej policji Antonem Habichtem, tymczasem ta druga postać nie pojawiła się we „Wzgórzu Piastów”. Zamiast niego mamy wspomnianego Juliusa Knote.
Tom drugi odsłania nam zdecydowanie więcej z przeszłości hrabiny, m.in. dowiadujemy się w jakich okolicznościach rozpoczął się jej romans i współpraca z polskim wywiadem. Odkrywamy tu drugą twarz Franziski – nie jest już jedynie odważną, pewną siebie, świadomą swojego seksapilu, nieco krnąbrną i rozpuszczoną kobietą, jest też kobietą złamaną przez nieudane małżeństwo i niemożność posiadania dzieci, ale też patriotką, gotową postawić na szali swoje zdrowie i życie, by pomóc ojczyźnie – Polsce.
Jeśli więc chodzi o konstrukcję postaci, Krzysztof Koziołek zbudował bohaterkę niezwykle interesującą, „trójwymiarową”, niejednoznaczną, silną, a zarazem kruchą. Przyznaję, że dałam się porwać tej historii, rozbudziła we mnie ciekawość co dalej z hrabiną, zwłaszcza, że zakończenie „Wzgórza Piastów” jest w zasadzie otwarciem kolejnej opowieści.
Jednocześnie muszę przyznać, że bardziej ciekawiły mnie losy Franziski niż sama zagadka kryminalna. Paradoksalnie, wątek śledztwa wydał mi się zdecydowanie słabszym elementem tej publikacji aniżeli warstwa obyczajowa i historyczne smaczki, które mnie do książek Krzysztofa Koziołka przyciągają. Swoją drogą, pod tym względem, „Wzgórze Piastów” okazało się lekturą satysfakcjonującą, bo tym razem mamy m.in. historię winiarstwa w Zielonej Górze, ale też poszczególnych budynków czy instytucji, działających w mieście.
Niestety, ta książka, wraz z upływem czasu zaciera się w mojej pamięci. Gdybym miała ją zaklasyfikować, to określiłabym ją jako lekką fabułę, w sam raz do przeczytania, gdy macie wolny wieczór czy weekend. Nie zachwyciła mnie, nie pozostawiła po sobie głębokiej refleksji, ale też uczciwie trzeba przyznać, że nie tak postrzegam rolę tego typu literatury – to po prostu sposób na przyjemne spędzenie czasu. I z tą właśnie myślą, zamierzam sięgnąć po tom III cyklu – „Nad Śnieżnymi Kotłami”.
Tytuł: Wzgórze Piastów
Autor: Krzysztof Koziołek
Seria: Furia – tom II
Wydawca: Manufaktura Tekstów
Wydanie: pierwsze, Zielona Góra 2024
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 274
ISBN: 978-83-971871-1-5