Przeczytałam, to się wypowiem: „Nikt nie musi wiedzieć” Katarzyna Bonda
Kulturalnie

Profiler Hubert Meyer powraca – po kilku latach – w wielkim stylu. Tom czwarty jego przygód jest zdecydowanie najlepszym, spośród czterech, jakie przeczytałam i już przebieram nóżkami, by sięgnąć po kolejne dwie części serii. Katarzyna Bonda w pisarskiej formie – jest zamek, zbrodnia, tajemnica, zawiła siatka powiązań pomiędzy bohaterami, powrót dawnej miłości, niejednoznaczne etycznie decyzje i trudne emocjonalnie wybory. Wszystko zmiksowane w idealnych proporcjach.

Continue reading „Przeczytałam, to się wypowiem: „Nikt nie musi wiedzieć” Katarzyna Bonda (wideo)”

Przeczytałam, to się wypowiem: „Tych cieni oczy znieść nie mogą” Alan Bradley
Kulturalnie

Lubię sobie dawkować takie przyjemności, jak lektura dobrych książek, dlatego chętnie wracam do serii, które przypadły mi do gustu. Za każdym razem, gdy sięgam po przygody Flawii de Luce, odczuwam czystą radość. Teoretycznie to książki dla dzieci, praktycznie – dla każdego, kto lubi kryminalne zagadki. Continue reading „Przeczytałam, to się wypowiem: „Tych cieni oczy znieść nie mogą” Alan Bradley (wideo)”

Kulturalnie

Każda kolejna książka Ignacego Karpowicza to duże wydarzenie. Szczególnie tu – w Białymstoku, z którym Karpowicz – chcąc nie chcąc – jest związany. Dla wielu tutejszych mieszkańców jego „Sońka” była jedną z najważniejszych książek – swojska, bliska, w czuły i rozumiejący sposób opowiadająca nie tylko o zakazanej miłości, ale też o poszarpanej, przygranicznej tożsamości. Nic dziwnego, że czytelnicy – w tym ja – z niecierpliwością oczekiwali na kolejne dzieło Karpowicza. I może właśnie ten ciężar oczekiwania sprawił, że poczułam się „Cicho, cichutko” rozczarowana.

Continue reading „„cicho, cichutko” – ignacy karpowicz (wideo)”

Kulturalnie

Mroczny klimat, charakterystyczne dla Skandynawii przestrzenie, pani prokurator po przejściach i mała miejscowość, w historii której, kryje się rozwiązanie zagadki serii tajemniczych zgonów. Åsa Larsson w znakomitej, pisarskiej formie i kolejne, świetne czytadło dla tych, którzy chcą oderwać się na chwilę od rzeczywistości.

Continue reading „„w ofierze molochowi” – åsa larsson (wideo)”

Kulturalnie

Na początku był intrygujący, chrypliwy głos, „Teksański”, „Moja i twoja nadzieja” i „Ja sowa”. Później moja muzyczna ikona „skalała” się Instagramem, tworząc cykl (mało/bardzo – niepotrzebne skreślić) zabawnych filmików pod szyldem „A ja żem jej powiedziała”. I wtedy jakiś geniusz wpadł na to, że instagramowe „trajkotanie” to świetny materiał na książkę… 

Continue reading „„a ja żem jej powiedziała” – katarzyna nosowska (wideo)”

Kulturalnie

Nie jestem fanką reportaży. Może nie trafiłam do tej pory na taki, który zostawiłby we mnie trwały ślad (poza „Białymstokiem…” Marcina Kąckiego, ale to już z zupełnie innych względów), a może po prostu wolę ucieczkę przed rzeczywistością w świat literackiej fikcji – trudno orzec jednoznacznie. Wiem natomiast, że „Z nienawiści do kobiet” to książka, obok której nie da się przejść obojętnie – znakomicie napisana, mocna, szokująca… Jeśli macie ochotę po nią sięgnąć, wiedzcie że już nigdy nie spojrzycie tak samo na polski wymiar sprawiedliwości.

Continue reading „„z nienawiści do kobiet” – justyna kopińska”

Kulturalnie

Na tę książkę czekałam kilka lat. Główna bohaterka – Piwonia podbiła moje serce już w 2012 r., gdy świat ujrzała pierwsza część tej opowieści „Piwonia, niemowa, głosy”. Osadzona na Podlasiu, częściowo pisana zlepkiem miejscowych gwar i ukazująca naszą (podlaską) mentalność została wówczas doceniona, a jej autor Krzysztof Gedroyć otrzymał Nagrodę Literacką Prezydenta Miasta Białegostoku im. Wiesława Kazaneckiego. W 2018 r. ukazała się druga część tej historii „Piwonia odrodzona”, a w niej – nowy ustrój, nowe zasady i częściowo nowi bohaterowie. Czy i tym razem dałam się wciągnąć w kryminalno-obyczajowe intrygi? Przeczytajcie sami…

Continue reading „„piwonia odrodzona” – krzysztof gedroyć”

Kulturalnie

Wojciecha Chmielarza poznałam podczas spotkania autorskiego w Książnicy Podlaskiej im. Łukasza Górnickiego w Białymstoku. Chyba nigdy żaden autor nie zrobił na mnie takiego wrażenia: kulturalny, uśmiechnięty, otwarty, traktujący Czytelnika z szacunkiem, a jednocześnie mający odwagę mówić co myśli. Zafascynował mnie swoją opowieścią o pisaniu, dlatego czym prędzej zakupiłam „Podpalacza” – pierwszą część cyklu z komisarzem Jakubem Mortką w roli głównej i… aż wstyd się przyznać, ale dziesięć miesięcy zajęło mi znalezienie czasu na „przyjrzenie się” tej książce. Okazało się, że to najlepszy kryminał, jaki czytałam na przestrzeni ostatnich lat.

Continue reading „„podpalacz” – wojciech chmielarz”

Kulturalnie

Tak się dziwnie dzieje, że co jakiś czas do mojego „czytelniczego życia” trafia kolejny tom sagi o policjantach z Lipowa. Już po raz szósty wróciłam do książek Katarzyny Puzyńskiej, by śledzić dalsze losy Daniela Podgórskiego i ekscentrycznej komisarz Klementyny Kopp. Nie zawiodłam się – były soczyste zbrodnie i komplikacje w prywatnym życiu bohaterów, a aspirant Podgórski – ku mojej uciesze – wraz z każdym kolejnym tomem jest coraz bardziej odzierany ze swojej „świętości”.

Continue reading „„łaskun” – katarzyna puzyńska”